..

narkoz sarhoşu,sabitlenemeyen bi vücut,baygın gözler,bi kilo kadar bi hafiflemişlik,üstünü giydiren bi adam,yeşil hastane örtüleri.. gördükleri epeyce flu,sallanıyor titriyor herşey,bembeyaz kesilmiş bi kadın,ondan daha beyaz bi adam. üstünü giydiren sevgilinin omzundan tutarken düşmemek için,dalga dalga yayılıyor herifin bedeninden kendisinin savsak vücuduna tüm acı..adamın acısı elle tutulur,adamın acısı madde halini almış,adamın acısı kaskatı.. bakmak istemediği halde gözüne çalınan kırmızı birikinti,'kimin kanı bu?' yankılanıyor büyüyor içinde,taşıyor kulaklarından..fısıltılar,belli belirsiz sesler duyuyor ya da belki hayal görüyor,ki ayırt edemiyor artık..kolyesini kasabın ofisine,yattığı teneşirin demirine asmışlar..bakıyor aptal aptal,uzanıp almaya takati yok,ondan ayık,herşeyin daha bi farkında olan -ne dayanılmaz bi his- gözleri ağlamaktan şişmiş 'sevgili' alıyor,asıyor boynuna,kadın tanımamış gibi adamın suratına bakıyor,adam gözlerini kaçırıyor,savaşın mağlubu olmanın utancıyla. bi saat evveli diz çökmüş yalvaran adam,'Yapma..ne olur gidelim buradan' diyen adam,iki parçasından birini burada tıbbi atık olarak bırakacak olan adam,hiç görmeyecek olduğu oğlunu bi çöp sepeti içine sonsuz uykusuna yatırıp,tüm bunlara rağmen sadece susuyor.. susuyor.. susuyor..